"Ütopya ufukta boy gösteriyor. İki adım yaklaşıyorum,
kendisi iki adım uzaklaşıyor. On adım daha yaklaşıyorum ve ufuk
on adım daha uzağa çekilyor. Ne kadar uzağa gidersem gideyim,
ona yetişemiyorum. Öyleyse Ütopya'nın amacı nedir?
Bizim ilerlememize sebep olmaktır." - Eduardo Galeano
- Kendini tekrar eden savaş, ve suç, ve yolsuzluk dünyasında yaşıyoruz.
Protesto üstüne protesto, daimi şekilde devam ediyor.
Görünen o ki farklı bir yaklaşıma ihtiyaç var.
Venüs Projesi buna nasıl yaklaşıyor?
- Eğer gerçekten savaşa, fakirliğe, açlığa,
ve suçların çoğuna son vermek istiyorsanız, yapmamız gereken, eğitim yoluyla eninde sonunda,
Dünya'nın tüm kaynaklarını
dünyanın tüm insanlarının ortak mirası ilan etmektir.
Bunu tek çare olarak görüyorum.
İşte bu yöne doğru çaba sarfetmeliyiz.
Bunun tek bir hamlede başarılabileceğini söylemiyorum.
Bu yavaş bir eğitim sürecidir.
- Neden bu denli köklü değişiklik öneriyorsunuz?
- İşte, savaşın, fakirliğin,
gereksiz insan çilesinin bittiğini görmek isterim,
ve para-bazlı sistemin içinde bunu mümkün görmüyorum.
Aynı olaylar dizisinin sürekli tekrarını görüyorum:
savaş, fakirlik, gerileme.
- Para ekonomisi problemin kökeninde midir,
ve düzeltilebilir mi? Düzeltilemiyorsa, neden?
- Samimiyetimle, bu sistemin içinde, hayatta kalmak için,
bu sistemin yöntemlerine uymalısınız.
Bir avukat size her zaman yardım etmek için orada değildir.
Avukatlık bürosu için ortada para vardır. Diğer deyişle,
motivasyon insani kaygı diyebileceğimiz bir şeye dayalı değil.
Nihai kâr-zarar hanesine dayalı.
Endüstrilerin çoğunda motivasyon kâr hanesidir,
insanlığın iyileştirilmesi değil,
ve kendileri bunun sistemin bir yan ürünü olduğunu düşünürler.
Ben buna inanmıyorum.
Bu, uzun yıllar önce icat ettiğimiz oyunun kurallarının,
artık günümüzün ekonomik şartlarına uymuyor olmasındanır.
Yapmayı arzuladığımız şey, sistemimizi yeni teknolojiye
ayak uyduracak şekilde güncellemek.
- Daha ahlaklı kişilerin seçilmesiyle problem çözülür mü?
Hayır, çünkü sorgusuz derecede ahlaklı kişileri
seçmeyi başarsak bile,
kaynaksız kaldığımızda, yalanlar, hileler, hırsızlıklar
ve türlü sahtelikler olacaktır. Lazım olan şey ahlak değil.
Dünya kaynaklarının akıllıca yönetimidir.
Gerçekçi bir gelecek bizim kıtlık problemlerini çözme yetimize bağlıdır,
yaratıcı becerilerimizle bu problemlerin üstesinden gelmemize bağlıdır.
- Kaynak-bazlı ekonomi nedir?
ve para-bazlı ekonomiyle nasıl kıyaslanır?
- Para-bazlı ekonomide, parayı değiştokuş aracı olarak kullanıyoruz.
Şimdi, para bizim üretme kapasitemizi temsil etmiyor.
O yalnızca, yüzlerce yıl önce tasarlanmış bir yöntemi temsil ediyor,
ve sistemin içine sabitlenmiştir.
Para-bazlı sistemde olay zenginlik, malvarlığı ve güçtür,
ve bu ana yönlendiricidir.
Şimdi, bugün soruyoruz "Kaç para tutacak?"
Esas soru bu değil ki.
Esas soru "Bu tip bir projeyi inşa etmek için gerekli kaynaklarımız var mı?"
Evet, var. "Paramız var mı?" Hayır, yok.
Ama elimizin altında, yapmak istediğimiz her şeyi yapacak
fazla fazla kaynaklarımız var.
Eğer bu fikirle zorluk yaşıyorsanız, şunu düşünün:
Farzedelim yarın sabah dünyadaki tüm para yok oldu.
Çiftlikler, su, inşaat malzemeleri, burada olduğu sürece,
ne istersek inşa edebiliriz.
İnsanların ihtiyacı para değil, kaynaklara erişimdir.
Diğer deyişle, yüz yıl önce
ürünlerin dağıtımı için para sistemi kullanmak gerekliydi.
Bugün, bunları emrimize amade kılacak teknolojimiz var.
Birbirimizi ne için tırmalayıp duruyoruz?
Kaynak-bazlı ekonomi para, takas, alım satım,
yada geçmişte yaygın olan herhangi bir sistemi kullanmaz.
Dünya kaynaklarının taşıma kapasitesiyle
uyum içinde bir kültür tasarlamaya dayanır.
Bunun haricinde hiçbir şey çalışmayacaktır.
Bu insanları Ay'a susuz, gıdasız yollamaya
ve Ay'ın bunları sağlayacağını varsaymaya benzer.
Bunlar - tüm bilim ve teknoloji - kaynaklara dayandırılmalıdır.
Ve kaynaklar olmadan, ne planlama yaparsanız yapın,
kaynaklarınız yoksa, geçersiz olur.
Yani, kaynaklar endüstri potansiyeli ile denk düşmelidir.
- Peki bu toplumumuza nasıl bir farklı yaklaşım sunar?
- Bu, insanların temel görünüşünü değiştirecektir.
İşsizlik diye bir şey, savaş diye bir şey olmayacak,
polis yok, hapisler yok, bankalar yok, para yok,
ama insanların yeni evlere, eğitime, sağlık hizmetlerine,
ve bugün ellerinde olmayan tüm şeylere erişimi olacak,
hem de büyük miktar paralar ödemeden.
- Eğer doğru anlıyorsam, söz ettiğiniz şeyde para yok, kredi yok,
ödünç almak, borçlanmak yok, takas yok? Motivasyon nerde?
- Savaş yok, toprak kavgası yok,
suçlar %90 azalmış,
ekonomik yoksunluk korkusuna son,
evini kaybetme korkusuna son,
yada ekonomik olarak boyunuzu aşan hastalıklardan korkulara son.
Tüm bunlara bir son geliyor. Eğer bu yeteri kadar motive edici değilse,
olabilecek başka bir şey bilmiyorum.
Birçok insan paranın motivasyon üreten
ana itici güç olduğuna inanacak şekilde yetiştirilmiştir.
Para aynı zamanda yozlaşma, yolsuzluk,
kuzenlere torpil, adaletsiz uygulamalar, ırk ayrımcılığı gibi şeylere de motive ediyor.
Yani diyorum ki, evet, para motive ediyor,
ama tüm diğer unsurları da üretiyor, ki bunlardan pek bahsedilmez.
Diyorum ki tarihte hatırladığımız insanlar
para yapmış yada çok para elde etmiş insanlar değil.
Onlar diğer insanların hayatlarına katkıda bulunmak adına,
kendi hayatlarını veren insanlardır, hem de mali kazanç sağlamadan.
Diyorum ki gerçekten hayran olduğumuz insanlar
kamu yararına çalışanlardır, para motivasyonuyla değil.
Bir şeyleri para için yapan insanlardan korkuyorum. Buna güvenim yok.
- Ya insan doğası ne olacak?
- Ortamın değerleri ve davranışları şekillendirdiğini düşünüyorum.
Genetik, belli bir ölçüye dek, eğilimi belli eder,
ama bize bir değer sistemi vermez.
Genetik açgözlülükten, yobazlıktan, ırkçılıktan, önyargıdan sorumlu değildir.
Bunların hepsi öğrenilir.
Böylece eğer bunları tetikleyen şartları değiştirmezseniz,
başka çözüm görmüyorum.
Venüs Projesi'nin savunduğu şey kültürümüzün yeniden,
bu şartların var olmayacağı şekilde tasarlanmasıdır.
Peki ya kıtlık? Bu ortadan kaldırılabilir mi?
- Dünyanın artan nüfusunu karşılamaya yetecek kadar kaynaklarımız var mı?
Evet, bugün fazlasıyla mevcut,
ve su götürmez biçimde ıspatlıdır ki fazlasıyla mevcut.
Ne var ki kaynaklarımızı yönetme şeklimiz israflıdır.
Arabalarımızın tasarımını her yıl değiştiriyoruz,
insanlar her sene yeni araba satın alsın diye.
İlkbahar modasını, sonbahar modasını, kış modasını değiştiriyouz,
satın alınsın diye, sürekli satın alma halinde olalım diye.
Bizler daha yeni ürünleri eskiyip
bozulmayacak şekilde tasarlayıp yenileyeceğiz.
- Venüs Projesi neyi temsil ediyor?
- Tek bir yönde çalışan tek bir dünyayı,
kaynakların akıllıca yönetilmesini, ve dünyadaki
tüm insanların yaşam standardını
kimseye kâr ettirmeden, herkese hizmet edecek şekilde yükseltilmesini.
- Böylesi bir sisteme geçişi nasıl öngörüyorsunuz?
- İnsanların yerine makineleri devreye sokmaya devam edersek,
dünya çapında çoğunluk insanın
mal ve hizmetleri satın alma gücü kalmayacak.
Bu, eski parasal sistemin sonunu getirecektir.
Ekonomik çöküşü tek sistem olarak görüyorum,
ancak bu insanları biraraya getirip
"Vay canına, görüyorum ki seçtiğim politikacılar
bizi bu problemden kurtaracak yeterlilikte değilmiş," dedirtecek
ve o zaman diğer mümkün alternatiflere bakacaklardır.
Ne kadar çok insanın bundan haberi olursa, kurulma ihtimali o kadar çok olur.
Venüs Projesi demiyor ki "Gelecek işte tam böyle olacak."
Tüm söylediği "Gelecek bu gibi bir şey olabilir."
Ve Venüs Projesi'nin sunduğu şey de budur:
şunları başarmanın metodolojisi;
dünyadaki tüm insanlar için daha yüksek bir yaşam standardı,
hem de tekdüzelik, yada standartlaşma yapmadan,
yada hükümeti yöneten elit bir gruba bağımlı olmadan.
- Bu tip bir geçişi gerçeklştirmemizin önünde ne gibi engeller duruyor?
- Gelenekler, alışkanlıklar, beyin yıkamalar, propaganda.
Hepimiz, kendi sistemimizi en iyi sistem olarak kabul etme propagandası etkisi altında kaldık.
Hepimize kültürümüz, yada tarihi hakkında, zarar verici
boyutları dışarıda bırakan hikayeler verildi.
Tüm toplumlar kendi baskın değerlerini desteklemeye meyillidir.
'Tarafsız toplum' diye bir şey yoktur.
Eğer olsaydı, Alman biliminsanları, Amerikan biliminsanları,
İngiliz biliminsanları, Hollanda bilimisanları, Fransız biliminsanları, hepsi
kendi hükümetlerine hizmet etmeye çalışmazlardı.
Gerçek bilimin hükümete bağlılığı yoktur.
Sadece metodolojiye bağlılığı vardır.
Yani, bu Fresco sistemine bir bağlılık değildir,
yada Venüs Projesi'ne bağlılık. Buna karşıyım.
Dünya'ya bağlı olun, üstündeki tüm insanlara bağlı olun.
- Gelecekte ne olacağına kim karar veriyor?
- Geleceğin ne olacağına kimse karar vermemeli,
ancak biz nereye gitmek istediğimize bir karar vermeliyiz,
ve nasıl bir dünyada yaşamak istediğimize,
ve böylesi bir dünyayı inşa etmeye gerekli olanaklara ve kaynaklara sahip miyiz?
Cevap "Evet, böyle bir dünya
inşa etmeye becerimiz ve kaynaklarımız mevcut."
Kendi başınıza başarmanızın bir yolu yok.
Ya küresel olarak düşünürüz, yada bireysel olarak yok oluruz.
Venüs Projesi'yle ilgili eleştirilerinizi hoş karşılıyoruz.
Herkesin katılımını ve verecekleri destekleri hoş karşılıyoruz.
İdeal toplumun nasıl olacağı hakkında hiçbir fikrimiz yok,
ne de Ütopya gibi görüşleri savunuyoruz.
Tüm sistemlerin gerekli şartlara göre, ve zamanın ihtiyaçlarını
karşılamaya göre değişime uğrayacağını biliyoruz.
Planlarımız sabit çizilmiş değil, katılım bekliyoruz,
ve değişiklik önerilerini bekliyoruz,
çünkü uygarlık tarihi, bir değişim hikayesidir.
Teşekkürler... Jacque Fresco ...ilham için
Venüs Projesi'ni inceleyin.
Yolculuğu takip edin: facebook/inspirationjourney
Maximilian yapımıdır